آن نه حسنى كه تغير كند از دور زمان * وين نه عشقى كه در ايام جوانى باشد چون تو در كون و مكان هم نفسى نتوان يافت * كه دمى محرم اسرار نهانى باشد گر دلم پى به سر گنج رضاى تو برد * مايهء سلطنت هر دو جهانى باشد خاطر نازكت ار شد متغير زعماد * گنه از جانب اين بندهء جانى باشد « 1 » حج امام صادق عليه السلام امام جعفر صادق عليه السلام در سفرى از سفرهاى حج خود افتخار هم سفرى خود را به مالك بن انس داد . وقتى كه به ميقاتگاه رسيدند مالك مىگويد : هنگام احرام كه راحلهء شتر امام عليه السلام به صحرا برسيد هرچه مىخواست لبيك را به صداى بلند بگويد صدا در گلوى او گلوگير و متقطع مىشد و نزديك بود از راحله بيفتد . من گفتم : اى پسر رسول خدا ! لبيك بگو ، چاره‌اى نيست از اين كه بگويى ، فرمود : اى پسر ابو عامر ! چسان جسارت و جرأت كنم كه بگويم : « لَبَّيْكَ اللّهُمَّ لَبَّيْكَ » . ترس و هراس و وحشت از آن دارم كه خداى عزت و جلال به من بگويد : « لالَبَّيْكَ » « 2 » .

--> ( 1 ) - عماد فقيه . ( 2 ) - الخصال : 1 / 167 ، حديث 219 ؛ الأمالى ، صدوق : 169 ، المجلس الثانى والثلاثون ، حديث 3 ؛ بحار الأنوار : 47 / 16 ، باب 4 ، حديث 1 .